Her kim hayat-ı fâniyyeyi esas maksat yapsa, zâhiren bir cennet içinde olsa da mânen cehennemdedir ve her kim hayat-ı bâkiyyeye ciddî müteveccih(yönelen) ise, Saadet-i Dâreyne(dünya veahiret saadeti) mazhardır. Dünyası ne kadar fena ve sıkıntılı olsa da; Dünyasını, Cennet’in intizar(hazırlık) salonu hükmünde gördüğü için hoş görür, tahammül eder, sabır içinde şükreder…
